Απαλλαγμένη από την πανώλη η χώρα,
εμβολιασμό για την ευλογιά
ζητούν Περιφερειάρχες
Στον «Π.Τ.» μίλησε ο κ. Ανέστης Παπαδούδης, Προϊστάμενος Κτηνιατρικής της Π.Ε. Δράμας
Toυ Θρασύβουλου Πεγγαρά
Δύο σημαντικές εξελίξεις πρόεκυψαν την εβδομάδα που μας πέρασε και αφορούν την πορεία των ζωονόσων, οι οποίες επέφεραν σημαντικά πλήγματα στο ζωικό κεφάλαιο της χώρας.
Η μία αφορά στην αποκατάσταση του επίσημου καθεστώτος της Ελληνικής Δημοκρατίας ως χώρας απαλλαγμένης από την πανώλη των μικρών μηρυκαστικών (PPR), με ισχύ από τις 18 Αυγούστου 2026, την οποία αποφάσισε ο Παγκόσμιος Οργανισμός για την Υγεία των Ζώων (WOAH), αναγνωρίζοντας την επιτυχή εκρίζωση της νόσου μετά την υποβολή του σχετικού αιτήματος από τις ελληνικές κτηνιατρικές αρχές. Η επαναφορά του καθεστώτος επιβεβαιώνει την αποτελεσματικότητα της προσπάθειας που έλαβε χώρα και ενισχύει τη διεθνή αξιοπιστία της χώρας στον τομέα της υγείας των ζώων.
Η δεύτερη εξέλιξη αφορά στην αλλαγή στάσης από Περιφερειάρχες της χώρας στο θέμα της ευλογιάς, καθώς κινδυνεύει πλέον η βιωσιμότητα της κτηνοτροφίας λόγω των χιλιάδων θανατώσεων, οι οποίες απομειώνουν δραματικά τον αριθμό των παραγωγικών ζώων. Ο μεγαλύτερος προβληματισμός έγκειται στη θανάτωση των ζώων και την επόμενη μέρα της κτηνοτροφίας, με τα στελέχη των Περιφερειών να τονίζουν ότι ο εμβολιασμός πρέπει να γίνει με τρόπο που να μην διακινδυνεύσουν τα ΠΟΠ προϊόντα, και με σκοπό την άμεση εκκίνηση ανασύστασης κοπαδιών.
Παπαδούδης: «Ιδιαίτερη η κατάσταση, όταν είναι εμβολιασμένη μία χώρα»
Στον «Π.Τ.» μίλησε ο κ. Ανέστης Παπαδούδης, Προϊστάμενος Κτηνιατρικής της Π.Ε. Δράμας, για το πόσο σωστή στρατηγική θα μπορούσε να θεωρηθεί ο εμβολιασμός τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο: «Αυτή τη στιγμή το να συζητάμε να κάνουμε εμβολιασμούς, ας πούμε για τη δική μας την περιοχή που ήδη έχει περάσει η καταιγίδα, θεωρώ ότι δεν είναι η ορθή συγκυρία. Ίσως θα ήθελε περισσότερη συζήτηση. Έχουν ήδη θανατωθεί εκατοντάδες χιλιάδες ζώα για να μπορέσουμε από τη στιγμή που θα παύσει το νόσημα, να βγούμε ξανά στην αγορά και να μην έχουμε το στίγμα του μολυσμένου κράτους. Έχουμε χάσει γύρω στα 500.000 αιγοπρόβατα, τα οποία θα αναπληρωθούν σε βάθος μίας διετίας από ότι υπολογίζω.
Αλλά αν κάνουν τώρα το εμβόλιο, με την προϊστορία που υπάρχει ας πούμε με το εμβόλιο της οζώδους δερματίτιδας στα βοοειδή, που ήταν πιο ελεγχόμενη κατάσταση, πιο μικρός αριθμός ζώων, δεν ξέρω μετά πότε θα ξαναπάρουμε το καθεστώς της ελεύθερης χώρας. Ίσως και μια πενταετία μετά.
Είναι μια ιδιαίτερη κατάσταση, όταν είναι εμβολιασμένη μία χώρα. Θα πρέπει να ολοκληρώσει τους εμβολιασμούς της στα ζώα που θέλει και στις περιοχές που θα επιλέξει, θα πρέπει μετά να περάσει ένα χρονικό διάστημα αφού ολοκληρωθεί ο εμβολιασμός, το οποίο μπορεί να είναι από μερικούς μήνες μέχρι και χρόνο, και μετά από εκεί και πέρα πλέον να αρχίσουν πάλι αιμοληψίες για να διαπιστωθεί αν υπάρχουν αντισώματα εμβολιακού τύπου ή οτιδήποτε άλλο. Θα πρέπει στις αιμοληψίες που θα παίρνουμε να μην υπάρχουν ούτε καν αντισώματα. Μόνο έτσι μπορεί μία χώρα που έκανε τον προστατευτικό εμβολιασμό, μετά από 3 ή 4 χρόνια, να θεωρηθεί καθαρή, και άρα να είναι εμπορικά για αυτήν, όλες οι αγορές ανοιχτές. Αλλά εάν αρχίσει να κάνει εμβολιασμό, πάρα πολλές χώρες θα παύσουν τις εισαγωγές γαλακτοκομικών».
Παπαδούδης: «Η ενδεδειγμένη λύση και η άνιση μάχη με τις ζωονόσους λόγω της υποστελέχωσης των υπηρεσιών»
Ο κ. Παπαδούδης εν συνεχεία, παραθέτει τη δίκη του άποψη: «Έχουμε την κακή εμπειρία από την οζώδη δερματίτιδα, τον εμβολιασμό για την οποία, ξεκινήσαμε το ’15-’16. Και μετά από 8 χρόνια σχεδόν, στο τέλος του ’23, σταματήσαμε τα επαναληπτικά εμβόλια. 8 μήνες μετά θα έπρεπε να ξεκινήσουμε τις αιμοληψίες για να πιστοποιήσουμε ότι τα νέα ζώα που γεννιούνται, ή αυτά που έχουν περάσει πάνω από 2 χρόνια που έχουν εμβολιαστεί, δεν έχουν αντισώματα. Και έχουμε φτάσει ’26, και όση αιμοληψία κάνουμε σε βοοειδή, βγαίνει σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό η κυκλοφορία των αντισωμάτων. Άρα δεν έχουμε καθαρίσει. Και γι’ αυτό έχουμε και αναστολή της αιμοληψίας.
Προσωπικά, είμαι της άποψης ότι όταν προκύπτει ένα πρόβλημα, το καταπολεμάς με όλες σου τις δυνάμεις κατευθείαν.
Χρειάζεται όμως να υπάρχει προσωπικό, ανθρώπινο δυναμικό. Παραδείγματος χάρη στην Λέσβο. Δεν μπορεί να είσαι με 5 άτομα της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου και άλλα 5 από τον στρατό, συνολικά 10 άτομα, και να μπεις μέσα σε 3.000 μονάδες για να ελέγξεις μισό εκατομμύριο αιγοπρόβατα, το πολύ μέσα σε ένα μήνα.
Όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση σου έλεγε, ότι από τη στιγμή που ξέσπασε το κρούσμα, έπρεπε να στείλεις εκεί πέρα 60 κτηνιάτρους. Και μετά από πάνω από ένα μήνα, να καταλαβαίνει το Υπουργείο ότι είναι ανέφικτη έτσι η αντιμετώπιση. Είναι λάθος το να ακολουθούμε το πρόβλημα, αυτό να επεκτείνεται, και μετά να τρέχουμε να σώσουμε ότι σώζεται. Μετά κάνανε τα άτομα 30. Και πάλι όμως δεν φτάνουνε.
Σε τέτοιες περιπτώσεις μπαίνεις μέσα στο πεδίο και κάνεις μέχρι και υποχρεωτικούς εμβολιασμούς. Εμβολιάζεις στη ζώνη περιμετρικά αφού βλέπεις ότι πάει να σου ξεφύγει, για να φρενάρεις τη νόσο, και από εκεί και πέρα, όταν το σταματήσεις το νόσημα, αυτά που εμβολίασες θα τα οδηγήσεις σε σφαγή. Αυτό είναι ένα ριζοσπαστικό μέτρο και αυτό μπορούσε να δώσει γρήγορα αποτέλεσμα. Από τη στιγμή που δεν έχεις τον κόσμο από την πρώτη στιγμή, ξεκινάς γρήγορα έναν καταναγκαστικό εμβολιασμό σε ακτίνα 3 ή 10 χιλιομέτρων, εσύ το καθορίζεις. Με την προοπτική ότι αυτά τα ζώα θα φύγουν από την παραγωγή, δεν θα μείνουν, και έτσι το νόσημα δεν θα μεταδοθεί περαιτέρω»
