Παρουσιάστηκε το νέο βιβλίο του Μιχάλη Τοπαλίδη «Αλάτι Χοντρό»
Μ. Τοπαλίδης: Η γραφή είναι
μια διέξοδος έκφρασης
Μιλάνε στον «Π.Τ.» ο συγγραφέας κ. Μ. Τοπαλίδης, ο δικηγόρος κ. Γρ. Μιχαηλίδης και η φιλόλογος κα. Ελ. Σκλαβάκη
Του Θανάση Πολυμένη
ΤΟ «ΑΛΑΤΙ ΧΟΝΤΡΟ» είναι το δεύτερο βιβλίο του Δραμινού δικηγόρου Μιχάλη Τοπαλίδη και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Ανάλεκτο».
Το βράδυ του περασμένου Σαββάτου, σε μια ωραία εκδήλωση στη φιλόξενη αίθουσα της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Δράμας, έγινε η παρουσίαση του βιβλίου, για το οποίο μίλησαν: ο δικηγόρος κ. Γρηγόρης Μιχαηλίδης, η φιλόλογος κα. Έλσα Σκλαβάκη καθώς και ο ίδιος ο συγγραφέας.
Το «Αλάτι Χοντρό», είναι η ιστορία ενός επαρχιώτη φιλολόγου, ο οποίος γεννήθηκε το 1940. Με αφορμή ένα τετράδιό του που βρήκε μετά θάνατον ο γιος του, αρχίζει να εκτυλίσσεται και να παρουσιάζεται η ιστορία της ζωής του. Παράλληλα, παρουσιάζονται και κάποιες ιστορίες ανθρώπων που εμπλέκονται στην ζωή του πρωταγωνιστή.
Μιλώντας ο ίδιος στον «Π.Τ.», σημειώνει χαρακτηριστικά ότι «είναι ένα μυθιστόρημα, είναι μια πραγματική φαντασία…».
Για την υπόθεσή του, εξηγεί ότι, έχει «πισωγυρίσματα στο χρόνο, με το σήμερα και παλαιότερα. Και χρησιμοποιούνται σαν χρονοδείκτες σε κάθε κεφάλαιο, οι τίτλοι από ένα πρωτοσέλιδο διαφόρων εφημερίδων που βρήκα αρχειακά, για να μπορεί ο αναγνώστης να προσδιορίζει πότε εκτυλίσσεται το κάθε κεφάλαιο».
Αναφερόμενος στον ήρωα του βιβλίου, τονίζει ότι, «ο πρωταγωνιστής έχει γεννηθεί σε ένα χωριό της Καβάλας, που για συγκεκριμένους λόγους, δεν θέλησα να το προσδιορίσω». Από εκεί και πέρα, «εκτυλίσσεται στη Δράμα, στο Αιγίνιο Πιερίας, όπου έζησα και ο ίδιος. Έζησα τέσσερα χρόνια σαν παιδί στο Αιγίνιο και στη Θεσσαλονίκη, όπου φυσικά ζω εκεί τα τελευταία 30 χρόνια».
Άνοδος των αυτοεκδόσεων
Ζητήσαμε από τον κ. Τοπαλίδη να σχολιάσει το ζήτημα της ιδιαίτερης άνθησης που υπάρχει τον τελευταίο καιρό στην έκδοση νέων βιβλίων, πιο πολλά ίσως από το ίδιο το αναγνωστικό κοινό.
Απαντώντας, σημειώνει: «Θεωρώ ότι είναι μία διέξοδος έκφρασης, όπως ήταν και για μένα. Κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει σε κάποιον να ακολουθήσει αυτή την μορφή έκφρασης. Σίγουρα αυτό που πρέπει να προβληματίσει τους πάντες είναι η οικονομική ανταπόκριση που θα ‘χει αυτό και η αιμορραγία.
Βλέπουμε ότι αυξάνει η εκδοτική δραστηριότητα, αλλά δεν είναι εκδοτική με την παλιά παραδοσιακή έννοια. Αυξάνει η αυτοέκδοση. Η χρηματοδότηση του ονείρου του καθενός να γίνεται συγγραφέας. Είναι κάτι διαφορετικό.
Το αναγνωστικό κοινό είναι δεδομένο ότι δεν μπορεί να υποστηρίξει αυτή την πληθώρα. Και εγώ, δόξα τω Θεώ, δεν έχω ανάγκη, δεν το ‘κανα για οικονομικούς λόγους. Κάποιοι το ‘χουν στο μυαλό τους ότι μπορούν να βιοποριστούν από αυτό. Δεν είναι καθόλου εύκολο.
Εγώ το κάνω εν γνώσει μου ότι είμαι ερασιτέχνης, το κάνω σαν μια δική μου ψυχοθεραπεία, και αν δεν υπήρχε ενθάρρυνση από ανθρώπους λιγότερο ή περισσότερο κοντινούς μου, δεν επρόκειτο να κάνω το βήμα για παραπάνω».
Αναφερόμενος στο πρώτο του βιβλίο «το βιβλιαράκι που εξέδωσα να σκεφτείτε το 2014, ιδίοις αναλώμασι και χωρίς να εκδοθεί στο εμπόριο, να κυκλοφορήσει στο εμπόριο, βγήκε σε 200 αντίτυπα, εξαφανίστηκε. Έχω κρατήσει με το ζόρι δύο. Από χέρι σε χέρι, από στόμα σε στόμα. Αλλά δεν είχα ποτέ μου στο μυαλό να το εκδώσω εμπορικά. Έγινε αντί να στείλω μια κάρτα δώρο, καλή ώρα, Δεκέμβρη μήνα. Είχαμε εκδώσει με έναν φίλο, δυστυχώς έχει φύγει απ’ τη ζωή, 200 αντίτυπα».
Από αρ. ο δικηγόρος κ. Γρηγόρης Μιχαηλίδης, ο συγγραφέας και δικηγόρος κ. Μιχάλης Τοπαλίδης και η φιλόλογος κ. Έλσα Σκλαβάκη.
Μιχαηλίδης: Μια ιστορία για τη ζωή
Μιλώντας στον «Π.Τ.» ο κ. Γρηγόρης Μιχαηλίδης, σημειώνει ότι «το “Αλάτι Χοντρό” είναι ένα μυθιστόρημα που αξίζει την προσοχή μας. Είναι μια ιστορία για τη ζωή, με όλη της τη σκληρότητα και την ομορφιά, τις στιγμές που πονάμε σαν να πέφτει αλάτι στην πληγή και τις στιγμές που πετάμε σαν αητοί».
Όπως σημειώνει ο κ. Μιχαηλίδης, «το κεντρικό θέμα του βιβλίου είναι η απώλεια και η διαχείρισή της, είτε πρόκειται για έναν έρωτα που δεν έζησε, είτε για την απώλεια αγαπημένων προσώπων. Το αλάτι, εκτός από πόνο, συνδέεται και με τη μνήμη, τη συντήρηση, την αξία της ζωής. Ο Μιχάλης Τοπαλίδης διαθέτει έναν «εξαιρετικό τρόπο γραφής». Η γλώσσα του είναι ρέουσα, ζωντανή και παραστατική. Καταφέρνει να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα που είναι ταυτόχρονα νοσταλγική και ρεαλιστική, με έντονα συναισθήματα που αγγίζουν τον αναγνώστη. Η αφήγηση είναι απολαυστική και διατηρεί το ενδιαφέρον αμείωτο μέχρι το τέλος.
Το μυθιστόρημα αναδεικνύει τη σημασία στη ζωή των ανθρώπων του ανεκπλήρωτου έρωτα και πως αυτός είναι έρμαιο στο παιχνίδι του μυαλού. Φωτίζει την τραγικότητα που κρύβει ένα έγκλημα στο όνομα του έρωτα, που προκαλεί την ισόβια απουσία και το ανεκπλήρωτο. Όλοι είμαστε ικανοί για το καλό, αλλά και για το κακό. Όλοι μας είμαστε οι κακοί στη ζωή κάποιου άλλου. Η μεγάλη πνευματική και ψυχολογική κατάκτηση του σύγχρονου ανθρώπου είναι η συνειδητοποίηση της ματαιότητας της ίδιας της ζωής».
Σκλαβάκη: Ένα βιβλίο που μοιάζει με τους ήρωές του
Με τη σειρά της, η κα. Σκλαβάκη επισημαίνει: «Το Αλάτι χοντρό είναι ένα βιβλίο που μοιάζει με τους ήρωές του. Στην πρώτη εντύπωση είναι η αφήγηση της ταπεινής ιστορίας απλών καθημερινών ανθρώπων, χαμηλόφωνη και διακριτική. Όταν όμως εισχωρήσεις στον κόσμο του, ανακαλύπτεις το ανθρώπινο καλειδοσκόπιο. Προσωπικά δράματα και τραύματα, που βιώνονται εσωτερικά, σιωπηλά, αθόρυβα, που στιγματίζουν και καθορίζουν, που συχνά μεταμφιέζονται, για να γίνουν ανεκτά και βιώσιμα. Μεγάλες εξάρσεις και πάθη που φυλάσσονται μακριά απ’ τον κόσμο «σα φωλιές νερού μέσα στις φλόγες», που λέει και ο ποιητής. Υπόγειες διαδρομές σε ένα σύμπαν παράλληλο με αυτό της πραγματικής ζωής, ίσως πιο πραγματικό, σίγουρα πιο αληθινό.
Και η γραφή; Η γέφυρα που μπορεί να ενώσει τους δύο αυτούς κόσμους, να φέρει στο φως τα κρυμμένα, να εξιλεώσει, να λυτρώσει και, τελικά, να σκοτώσει το θηρίο. Ο δρόμος για να μας φέρει πιο κοντά στον εαυτό».
