Μαγεύουν τους επισκέπτες
οι «Εικόνες από την Αφρική»
στο Μαρμάρινο Σπίτι της ΚΥΚΛΩΨ
Μεγάλη επισκεψιμότητα στην έκθεση φωτογραφίας του Νίκου Πέτρου
ΜΕΓΑΛΗ είναι η επισκεψιμότητα στην έκθεση φωτογραφίας του Έλληνα φωτογράφου Νίκου Πέτρου, στον πολυχώρο πολιτισμού της ΑμΚΕ ΚΥΚΛΩΨ στο Μαρμάρινο Σπίτι στη Δράμα.
Η έκθεση είχε ανοίξει τις πύλες της στα μέσα του περασμένου Ιουνίου και έχει θέμα «Εικόνες από την Αφρική», του Νίκου Πέτρου. Παραμένει ανοιχτή από την Τετάρτη έως και Κυριακή και ώρα 10.00 – 14.00 και 18.00 – 22.00 μέχρι και τις 27 Σεπτεμβρίου 2026.
Η τελετή των εγκαινίων είχε γίνει σε ιδιαίτερα γιορτινό κλίμα, καθώς είναι η πρώτη έκθεση φωτογραφίας, η οποία εγκαινιάζει πλέον μια μακρά περίοδο αποκλειστικά και μόνο φωτογραφικών εκθέσεων, ενώ παλαιότερα παρουσιάζονταν και εκθέσεις ζωγραφικής και άλλες θεματικές.
Όπως είναι γνωστό, στον πολυχώρο πολιτισμού λειτουργεί πλέον και το μοναδικό στην Ελλάδα Μουσείο Φωτογραφικών Μηχανών από την τεράστια συλλογή του ιδρυτή της ΚΥΚΛΩΨ κ. Θεοδωρίδη.
Οι φωτογραφίες του Νίκου Πέτρου, δίνουν την ευκαιρία στους επισκέπτες, να ανακαλύψουν εικόνες που ξεπερνούν την απλή αποτύπωση και μετατρέπονται σε αφηγήσεις, συναισθήματα και γεννούν προβληματισμούς.
Όπως είχε τονίσει μάλιστα στα εγκαίνια ο Δραμινός φωτογράφος και υπεύθυνος του Μουσείου Φωτογραφικών Μηχανών κ. Βιδάκης, «σε μια εποχή όπου το περιβάλλον δοκιμάζεται και η ανάγκη προστασίας του πλανήτη είναι πλέον επιτακτική, το έργο του Νίκου Πέτρου αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Μας υπενθυμίζει ότι η φωτογραφία μπορεί να είναι όχι μόνο τέχνη, αλλά και πράξη συνείδησης».
Ο Νίκος Πέτρου, ζει και εργάζεται στην Αθήνα, είναι πολύ γνωστός φυσιοδίφης, φωτογράφος φύσης και συγγραφέας σε θέματα φύσης και βιοποικιλότητας κυρίως στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό. Τακτικός συνεργάτης εφημερίδων και περιοδικών, έχει δημοσιεύσει σχεδόν 100 άρθρα σχετικά με τη βιοποικιλότητα και με σύγχρονα περιβαλλοντικά ζητήματα. Όλα αυτά τα χρόνια έχει έντονη δράση στην προστασία του περιβάλλοντος.
Από το 2009 εκλέγεται ανελλιπώς Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρίας Προστασίας της Φύσης. Από το 2016 είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Foundation for Environmental Education, ενός σημαντικού διεθνούς μη κυβερνητικού οργανισμού με παρουσία σε 82 χώρες, ενώ το 2025 εξελέγη και Πρόεδρός του.
Όπως έχει τονίσει μιλώντας στον «Π.Τ.» ο ίδιος ο δημιουργός, η έκθεση αυτή, αποτελεί «το απαύγασμα της φωτογραφικής μου δουλειάς στην Αφρική, η οποία ξεκίνησε το 1995, που ήταν η πρώτη φορά που επισκέφτηκα τότε τη Ναμίμπια».
Όπως τονίζει, «ερωτεύτηκα τη χώρα και την ήπειρο και από τότε επιστρέφω σχεδόν κάθε χρόνο. Το κύριο ενδιαφέρον μου είναι η φωτογραφία της φύσης. Αλλά μέσα στην έκθεση έχω και φωτογραφίες ανθρώπων από παραδοσιακές δραστηριότητες, σε μια προσπάθεια να δώσω μια γενικότερη εικόνα για τα διαφορετικά πρόσωπα της Αφρικής και ελπίζω να μεταφέρω και στους επισκέπτες μια πολύ μικρή εικόνα από αυτή τη μαγευτική ήπειρο».
Ερωτώμενος για τις θεματικές ενότητες της έκθεσης, σημειώνει ότι υπάρχει κυρίως το τοπίο που είναι «ιδιαίτερα εστιασμένο στην έρημο Ναμίμπ, «η οποία είναι από τις αρχαιότερες και πιο εντυπωσιακές ερήμους στον κόσμο. Βρίσκεται στην ανατολική ακτογραμμή, ξεκινάει από την Αγκόλα, περνάει από τη Ναμίμπια και φτάνει ως τη Νότια Αφρική. Έχει έναν εκπληκτικό συνδυασμό διαφορετικών τοπίων, αλλά έχει και κάτι μοναδικό: είναι μια περιοχή που συχνά δεν βρέχει για δεκαετίες, αλλά υπάρχει ένα ολόκληρο, εξειδικευμένο οικοσύστημα το οποίο συντηρείται από την ομίχλη, που είναι η μοναδική πηγή νερού».
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι, το ένα μέρος της έκθεσης αφορά στα πέντε μεγάλα ζώα, είναι το λιοντάρι, η λεοπάρδαλη, ο ελέφαντας, ο ρινόκερος, ο βούβαλος, που είναι τα πιο γνωστά ζώα της Αφρικής, αλλά και πολλά μικρότερα ζώα, πουλιά, σε μια προσπάθεια ο δημιουργός να δώσει την εικόνα της ποικιλότητας που φιλοξενεί η ήπειρος.
Ένα άλλο μέρος της έκθεσης κάνει αναφορά στους ανθρώπους. Ο Ν.Π. καταγράφει και αποτυπώνει κάποιες παραδοσιακές φυλές, όπως είναι οι Χίμπα στη Ναμίμπια ή φυλές στην κοιλάδα του Όμο στη νότια Αιθιοπία, ή οι Βουσμάνοι, που προσπαθούν ακόμα να διατηρήσουν τον παραδοσιακό τρόπο ζωής τους παρά τις αλλαγές που έχουν γίνει και την αλλοτρίωση που υπάρχει στις περιοχές αυτές.
Σίγουρα, είναι μια φωτογραφική έκθεση που αξίζει να επισκεφθείτε, όσοι ακόμα δεν την έχετε δει και θα σας αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις, για έναν κόσμο για τον οποίο δεν γνωρίζουμε και πολλά.
