Μια ιστορική στιγμή για το εγκαταλελειμμένο χωριό της Δράμας
Εγκαινιάστηκε ο Ιερός
Ναός Αγίας Τριάδος
στο Τραχώνι Παρανεστίου
Ο Μητροπολίτης Δράμας κ. Δωρόθεος τέλεσε την ακολουθία των εγκαινίων στον ορεινό οικισμό, τιμώντας τη μνήμη των θυμάτων της βουλγαρικής κατοχής
Μια ξεχωριστή θρησκευτική και ιστορική στιγμή έζησε το Σαββατοκύριακο το ορεινό Τραχώνι, στον Δήμο Παρανεστίου Δράμας, με τον εγκαινιασμό του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Δράμας κ. Δωρόθεο.
Η τελετή ξεκίνησε το απόγευμα της Παρασκευής 21 Αυγούστου 2026, με την ψαλμωδία του Μεγάλου Πανηγυρικού Εσπερινού Εγκαινίων. Το πρωί του Σαββάτου 22 Αυγούστου, ο Σεβασμιώτατος τέλεσε την πλήρη ακολουθία των εγκαινίων και προεξήρχε στη Θεία Λειτουργία που ακολούθησε.
Κατά τη διάρκεια της ιεροτελεστίας, ο Μητροπολίτης φρόντισε να εξηγήσει στους πιστούς που παρευρέθηκαν το βαθύτερο νόημα των τελούμενων. Όπως αναφέρθηκε, τα εγκαίνια συνιστούν τον καθαγιασμό και συμβολικά τη «βάπτιση» του ναού, μέσα από μια σειρά ιερών πράξεων, τη λιτανεία των ιερών λειψάνων, που υπενθυμίζει πως η Εκκλησία στηρίζεται στο αίμα των μαρτύρων τον καθαρισμό και τη μύρωση της Αγίας Τραπέζης, η οποία συμβολίζει τόσο τον θρόνο του Θεού όσο και τον Τάφο του Χριστού και την κατάθεση των Λειψάνων στο κέντρο της Αγίας Τραπέζης.
Ακολούθησε η ένδυση της Αγίας Τραπέζης με το «κατασάρκιο», λευκό λινό ύφασμα που παραπέμπει στο σάβανο της Ταφής, καθώς και με το άγιο Αντιμήνσιο και τα λαμπρά ιμάτια της Αναστάσεως. Ιδιαίτερη στιγμή της τελετής αποτέλεσε η χρίση του ναού με Άγιο Μύρο στους τέσσερις τοίχους, με τον σχηματισμό του μονογράμματος του Χριστού (ΧΡ), πράξη που συμβολίζει τον αγιασμό ολόκληρης της κτίσης και του υλικού κόσμου. Η τελετή ολοκληρώθηκε με το άναμμα της Κανδήλας, σύμβολο του ανέσπερου φωτός της Αναστάσεως και της αδιάλειπτης προσευχής της Εκκλησίας.
Ένα χωριό που δεν ξέχασε
Ο Ναός της Αγίας Τριάδος στο Τραχώνι φέρει ιδιαίτερο ιστορικό βάρος. Ο οικισμός εγκαταλείφθηκε τη δεκαετία του 1940, έπειτα από τη σφαγή του ανδρικού πληθυσμού του από τα βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής, μια από τις πολλές τραγικές σελίδες που έγραψε η περιοχή της Δράμας κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Παρά την εγκατάλειψη του χωριού, ο Ναός παρέμεινε ακέραιος στο πέρασμα των δεκαετιών, λειτουργώντας ως ζωντανή μνήμη του τόπου και των ανθρώπων του.
Τα φετινά εγκαίνια έρχονται έτσι να επιβεβαιώσουν πως, ακόμη κι όταν ο ανθρώπινος οικισμός σβήνει, η πνευματική παρουσία και η μνήμη μπορούν να παραμένουν ζωντανές τιμώντας παράλληλα όσους έχασαν τη ζωή τους στα χρόνια της κατοχής.
Τα ονόματα που δεν σβήνουν: Η πλάκα μνήμης για τους 28 άνδρες του Τραχωνίου που εκτελέστηκαν το 1944
Δίπλα στον νεοεγκαινιασθέντα Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος, μια μαρμάρινη πλάκα κρατά ζωντανή τη μνήμη της σφαγής που άδειασε το χωριό
Στον αύλειο χώρο του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος στο ορεινό Τραχώνι, δεσπόζει μια μαρμάρινη αναμνηστική πλάκα που εξηγεί γιατί το χωριό αυτό, παρά την ομορφιά και την ιστορία του, έμεινε έρημο από τη δεκαετία του 1940.
Η επιγραφή φέρει τον τίτλο «Κατάσταση Ανδρών του Τραχωνίου οι οποίοι εφονεύθησαν το 1944 υπό των Βουλγάρων» και απαριθμεί 28 ονόματα κατοίκων του χωριού που έπεσαν θύματα της βίας των βουλγαρικών στρατευμάτων κατοχής εκείνη τη μαύρη χρονιά.
Ανάμεσα στα ονόματα που είναι χαραγμένα στην πλάκα βρίσκονται τρία μέλη της οικογένειας Τσαμόγλου (Ονούφριος, Νικόλαος και Μιχαήλ), δύο μέλη της οικογένειας Χατζηναβανίδη (Νικόλαος και Συμεών), καθώς και οι Αναστάσιος Τσαμόγλου, Χρήστος Γεωργιάδης, Σαμουήλ Κυπραίος, Δημοσθένης Τσολμπανίδης, Κυριάκος Μοσίδης, Ιωάννης Τσιαλτίδης, Θεόδωρος Μοσίδης, Αναστάσιος Μαυρόπουλος και Γεώργιος Μαυρόπουλος.
Η λίστα συνεχίζεται με τους Νικόλαο Καλτσίδη, Δημήτριο Καλτσίδη, Αλέξανδρο Κερασίδη, Παναγιώτη Κερασίδη, Σπυρίδωνα Μεταξά, τον Κωνσταντίνο Πετρίδη, τον Πέτρο Πετρίδη, τον Βασίλειο Παπαδόπουλο, τον Γεώργιο Παπαδόπουλο, τον Δημήτριο Κουτσομιχάλη, τον Λάζαρο Σεραϊδη, τον Παναγιώτη Σεραϊδη, τον Λουκιανό Κελαϊδη και τον Γεώργιο Καζεπίδη.
Η πλάκα φέρει την υπογραφή του Προέδρου Τραχωνίου, Ιωάννη Δερμετζόγλου του Γεωργίου, ο οποίος φρόντισε ώστε τα ονόματα αυτά να μη λησμονηθούν.
